“Orkestracı” mı olmak istiyorsunuz? Bir daha düşünün…

 Bir yaylı çalgıcı olarak Meslek hayatınız boyunca çalgınızın ve yayınızın bakımı için kaç para harcayacağınızı merak ediyor musunuz? Ben sizin adınıza merak ettim ve konuyla ilgili yazmayı düşündüğüm akademik bir makale için kitap ve makaleleri karıştırırken bunu tek merak edenin ben olmadığımı da gördüm.

 Sanat danışmanı Drew McManumus, eşinin de profesyonel bir orkestra kemancısı olmasından mıdır bilinmez, bir yaylı çalgıcının kariyeri boyunca bakım ve onarımlar için kaç lira harcadığını araştırmış. Yakında yayınlayacağım kendi araştırmamda ülkemizdeki müzisyen profilini ele alıyorum ancak bakın yurt dışında durum nasılmış?

 Amerika, İngiltere ve Almanya’dan yetmişin üzerinde profesyonel orkestra müzisyeni ve  çalgı yapımcının katıldığı araştırmada* müzisyenler Keman, Viyola, Viyolonsel ve Kontrbasları için en çok neye para harcıyormuş, hangi çalgı grubu daha çok harcama yapıyormuş, bir kısmını sizinle burada paylaşıyorum.

 Aşağıdaki tabloda müzisyenlerin çalgılarıyla ilgili harcamalarının yüzdelerini görüyorsunuz. Araştırmaya göre, her bir çalgı grubunun en çok para harcadığı kalem hemen hemen aynı, tamiratlar. Ancak bir yaylı çalgıcının kariyeri boyunca tel için yaptığı harcama da azımsanacak gibi değil.

Tablo1
Çalgılara göre harcamaların yüzdesi

 Bunun dışında yurt dışındaki çelistler  tamirat ve yıllık periyodik bakım için diğer meslektaşlarından daha fazla para harcıyor. (Onarımlar için yaklaşık 40.000 $ periyodik bakımlar içinse yaklaşık 17.500 $)

 Tamirat kaleminde de istatistikler çalgıya göre değişebiliyor. Alttaki tabloda görebileceğiniz üzere bir kemancı cila rötuşları için 20.000$’a kadar para harcayabiliyor. Viyolacı ve Çellocular ise nemden ve hava değişiminden açılan yanlıkları tamir ettirmek için 30.000 $’a varan harcamada bulunabiliyor.

Tablo 2
en alt sıralardaki rakamlar iş için ödenen minimum ve maksimum ücreti, ortadaki rakamlar bu ücretlere göre olabilecek tutarı gösteriyor.

 Tabloda yok ama bir kemancının en çok para harcadığı kategori ise kıl değişimi. Keman sanatçıları kariyerleri boyunca 26,000 $’a kadar bir parayı bu işe ayırmak zorunda kalıyorlar (bi araba parası).

    Bir diğer büyük masraf da teller için oluyor maalesef. Çeliğiydi, bağarsağıydı, altınıydı derken, türlü türlü modelleri ve sürekli bir tel arama hevesiyle müzisyenler tel için oldukça ciddi paralar harcayabiliyor. Teli ne sıklıkla değiştirdiğiniz kadar markası da harcadığınız parayı etkiliyor elbet. Ancak araştırmadaki en üst rakamlara göre Kontrbasçılar 24.000$, Viyolonselciler 38,700$, Viyolacılar 51,000$ harcarken Kemancıların harcadığı rakam 54,000$’ı buluyor.

  Ayrıca yazıda sürdin, çenelik, pik, reçine, yastık gibi masraflarınız aksesuar olarak ele alınmış. Söz gelimi bir müzisyen kariyeri boyunca reçine için 1,250 $ harcayabiliyor.

  Rakamlar bu kadar değil elbet. McManumus çok hoş ayrıntılardan bahsetmiş yazısında. Bu arada şuna değinmem gerekiyor. Araştırmaya sadece senfoni orkestrasından müzisyenler dahil edilmiş. Solo kemancılar ve öğretmenler bu araştırmaya konu edilmemiş.

  Harcamalar, iklime, bölgeye ve müzisyene göre değişebildiği gibi çalgının yaşına göre de değişebiliyor.  Yazıyı okudukça anlıyorsunuz ki müzisyenlik pahalı bir meslek gerçekten. Yine de endişelenmeyin (!) çünkü araştırmada azımsanmayacak bazı harcamalar var ki (söz gelimi köprü şekillendirme olarak gösterilen, köprü tesviyesi) Türkiye’de öyle işler için para asla ödemezsiniz, çalgı yapımcı onu size hediye eder.

* McManumus, D.; Cost of Ownership, The Strad, Vol.122, No:1460, s. 40-45

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *